Zelfdoding als gevolg van PESTEN

Zelfdoding als gevolg van PESTEN

De eerste zelfmoord als gevolg van pesten in 2017, is een feit. Een jongen van 15 uit Heerlen heeft afgelopen week, na pesterijen op school, een einde aan zijn leven gemaakt. Dit was zijn tweede poging. Na zijn eerste poging had school aan hem gevraagd of hij hulp nodig had en zijn antwoord hierop was nee. Daar heeft de school het bijgelaten. Een aantal maanden later heeft hij het weer geprobeerd, en nu is het wel gelukt.

Vreselijk lijkt me dat, je kind verliezen. Helemaal op deze manier. Alle vragen waarmee je blijft zitten: “Heb ik het wel goed gedaan?”, “Waarom heb ik dit niet zien aankomen?”, “Heb ik wel goed genoeg naar mijn kind geluisterd?”, “Heb ik dit kunnen voorkomen?”. Vragen waarop je helaas geen antwoord meer zal krijgen. Schuldgevoelens die wellicht de kop opsteken, die geheel onterecht zijn. Jezelf kwellen, als ouders of verzorgers, heeft daarom weinig zin. Je hebt al een groot verdriet die je moet dragen.

Kinderen die gepest worden, zullen er niet zo makkelijk over praten. Zij zoeken in de eerste instantie ook de schuld bij zichzelf. Zij vragen zich vaak af wat ze verkeerd hebben gedaan dat de pesters hun als slachtoffers hebben uitgekozen. Terwijl ze niets verkeerds doen, ze zijn juist gewoon hun pure zelf. En dit is een eigenschap waar pesters niet tegen kunnen. Of beter gezegd jaloers op zijn. Slachtoffers zijn meestal kinderen die niet opvallen omdat ze stil, rustig of teruggetrokken zijn. Ze doen hun ding en lijken vrede hiermee te hebben. Pesters zijn meestal kinderen die graag deze rust willen. Dit zijn vaak: kinderen die een onrustige thuissituatie hebben, kinderen van ouders met hele drukke banen waardoor er weinig aandacht is voor eigen kind of kinderen die zelf heel onzeker zijn en dit door te gaan pesten proberen het te verbergen.

Veel kinderen gaan mee met pesters omdat ze het lot van het slachtoffer zien en willen niet in deze schoenen staan. Hoe vaak hoor je achteraf dat meelopers heel erg veel spijt hebben. Helaas is dit dan te laat. Ook scholen steken nog regelmatig de kop in het zand. Zeggen “we gaan erachteraan”, maar doen weinig tot niets. Of ze adviseren om het slachtoffer naar een andere school te sturen waardoor slachtoffer weer aan zichzelf gaat twijfelen of de schuld niet toch bij hem/haar ligt. Zelden hoor je dat pesters geschorst worden of van school gestuurd worden. Die kunnen ongestraft doorgaan. Terwijl het slachtoffer langzaam wegkwijnt en heftige beslissingen neemt. Ik durf te wedden dat wanneer een pester naar een andere school zou moeten, dat deze zomaar in de rol van slachtoffer zou kunnen belanden. Ik gun het niemand, maar ik vraag me af hoe hij/zij zich dan staande zal houden.

Dit moet niet zo zijn. Ieder kind heeft recht op een leuke gezellige jeugd. Ieder kind heeft  het recht om zichzelf te zijn. Het is niet aan een mede-scholiere om te bepalen hoe de ander zich gedraagt. Het is toch belachelijk dat je als ouder zijnde met een rustig kind, je druk moet gaan maken over de toekomst van je kind op school?!

Dit soort pesterijen beginnen vaak onder het mom van een grapje. Maar dit zijn geen grapjes meer. Het zijn kwetsende en kleinerende uitlatingen, slaan, duwen, kleine geplande “ongelukjes”, dreigementen enz. Dit gebeurt stiekem. Een select groepje weet het en ziet het, maar uit angst voor wraak wordt er niks gezegd. En de pesters voelen zich alleen maar sterker worden. Hoe angstiger het slachtoffer, hoe erger de pesterijen worden. Ook een grote vorm van pesten is het volledig negeren van iemand, het buiten sluiten. Het kind voelt zich eenzaam op een school waar zoveel kinderen op zitten. Maar niemand durft een hand uit te steken, puur uit angst om ook gepest te zullen worden. Soms heb je kinderen die buiten school wel met het slachtoffer omgaan, maar op school deze niet eens aan durven te kijken. Dit is heel verdrietig, voor het slachtoffer maar ook voor de kinderen die gedwongen worden om hieraan mee te doen.

Helaas komt het nog vaak voor. Maar niemand wilt erover praten, want dan is het probleem er echt. En ik ben ook realistisch, ik weet dat dit niet zomaar opgelost is. Maar laten we met z’n allen toch proberen om een steentje bij te dragen. Als je het gevoel hebt dat een kind gepest wordt, kijk niet de andere kant op, stap erop af en laat blijken dat er geen drempel is. Sta open voor een gesprek. Luister goed en let op lichaamstaal, deze laatste verraad een hoop. Win het vertrouwen en doe er vervolgens wat mee. Laat het kind merken dat hij/zij er niet alleen voor staat. Als het niet je eigen kind is, overleg met het kind om zijn/haar ouders ook in te lichten. Maak duidelijk dat niemand boos of teleurgesteld zal zijn in hem/haar. Vraag regelmatig hoe het gaat, dit geeft het gevoel dat er echt geluisterd wordt naar het kind.
Geen enkel kind moet bang zijn om naar school te gaan of om zichzelf te zijn. Ik weet dat dit probleem niet zomaar opgelost is, maar ieder kind die je zou kunnen helpen, is er toch weer één!

Tips:
*1) Wijs je kind op de gevaren van pesten
*2) Vertel dat ze het gerust mogen vertellen als er iemand in de klas of op school gepest
wordt
*3) Maak duidelijk dat ze een keuze hebben om hier niet aan mee te doen
*4) Trek aan de bel, op school of voorzichtig bij de ouders van het gepeste kind
*5) Maak duidelijk aan het slachtoffer dat hij/zij niets verkeerds doet
*6) Blijf vooral in contact of vertel ouders om in contact te blijven met slachtoffer
*7) Maak duidelijk dat het slachtoffer niet lastig of vervelend is als hij/zij erover wilt
praten
*8) Blijf erboven op zitten bij de desbetreffende school!!!!!!
*9) Help het slachtoffer om niet nog erger slachtoffer te worden door van school te
moeten veranderen
*10) Neem dit probleem serieus!!!

Dankjulliewel voor het lezen, ik waardeer het enorm!
Ik wens jullie een fijne nieuwe week.

Veel liefs,
Omira

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.